درس ۱: الفبای آلمانی و تلفظ

حروف الفبای آلمانی را دقیق و درست تلفظ کنیم.

حروف و ترکیب‌های مهم را در کلمه‌ها و جمله‌های ساده درست بخوانیم.

تفاوت صداهای مهم مانند ei, ie, eu, äu, sch, sp, st, s, ch را تشخیص دهیم.

چند واژه و جمله‌ی ساده‌ی آلمانی را بشنویم و مفهوم کلی آن‌ها را بفهمیم.

با جمله‌های کوتاه سلام کنیم، حال دیگران را بپرسیم و پاسخ بدهیم.

خودمان را معرفی کنیم و نام، سن، کشور، محل زندگی و زبانمان را بگوییم.

درباره‌ی نام، سن، کشور، محل زندگی و زبان دیگران سؤال بپرسیم.

وقتی چیزی را متوجه نمی‌شویم، درخواست کنیم جمله دوباره تکرار شود.

در بیشتر واژه‌ها مانند «آی» شنیده می‌شود.

معمولاً صدای /iː/ کشیده دارد.

هر دو تقریباً یک صدا دارند.

مانند «ش» فارسی تلفظ می‌شود.

در ابتدای واژه یا ابتدای بخش واژه معمولاً «شپ/شت» است؛ در جایگاه‌های دیگر الزاماً چنین نیست.

حرف z آلمانی معمولاً «تس» تلفظ می‌شود.

w آلمانی شبیه «و» فارسی است.

در واژه‌های آلمانی اغلب «ف»؛ در برخی واژه‌های خارجی «و» است.

پس از i, e, ä, ö, ü و برخی همخوان‌ها، صدایی نرم و بی‌معادل دقیق در فارسی دارد؛ نه دقیقاً «ش» است و نه «خ».

پس از a, o, u, au معمولاً شبیه «خ» فارسی شنیده می‌شود.

گاهی بسته به ریشه‌ی واژه مانند «ک» یا «ش» شنیده می‌شود.